Papryka

Uszkodzenia upraw ogrodowych spowodowane silnym promieniowaniem słonecznym są najczęściej spowodowane nagłą zmianą pogody, gdy po kilku dniach pochmurnej lub deszczowej pogody, pogoda nagle się ociepla, a intensywność promieni słonecznych znacznie wzrasta. Wśród warzyw oparzenia słoneczne najczęściej występują na papryce i pomidorach, zwłaszcza po posadzeniu sadzonek na miejscu stałym. Sadzonki te były wcześniej uprawiane w szklarniach lub za oknami mieszkań, gdzie nie były narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Ponadto, jeśli rosły w gęstej kępie, ich łodygi mogą zostać uszkodzone, oprócz liści, które stają się białe, korkowate i łatwo łamią się od słońca. Owoce pomidorów są również uszkadzane przez udar słoneczny. W szczególności zagrożone są te owoce, które stały się nagie po usunięciu pędów liściowych.

Czynnik wywołujący stolbur należy do fitoplazm określanych w starszej literaturze jako mykoplazmy. Są to mikroorganizmy stanowiące przejście między wirusami a bakteriami. Stolbur jest rozprzestrzeniany w przyrodzie przez różne gatunki cykad, w szczególności cykadę przenoszącą wirusy (Hyalesthes obsoletus). Jest to gatunek ciepłolubny, którego główną rośliną żywicielską jest wiesiołek. W ciepłych latach rozmnaża się w miesiącach letnich i przenosi się na rośliny uprawne. Oprócz papryki są to pomidory, ziemniaki, bakłażany i tytoń. Pierwszym objawem stolburu na papryce jest ogólne żółknięcie roślin. Później starsze liście zaczynają więdnąć, a ostatecznie cała roślina i jej owoce więdną i obumierają. Owoce powstałe po zakażeniu rośliny są małe i zwykle nie wytwarzają nasion. W wyjątkowo ciepłych i suchych latach zarówno uprawy papryki, jak i papryki polnej mogą zostać poważnie uszkodzone.

Sucha plamistość owoców papryki objawia się nieregularnymi, bladobrązowymi plamami o różnej wielkości, zawsze w pobliżu wierzchołka owocu. Później plamy te stają się cienkie jak pergamin lub przekształcają się w mokrą zgniliznę (szczególnie u roślin szybko gnijących). Często pojawiają się na nich również powłoki grzybicze, dlatego wielu hodowców uważa, że choroba jest pochodzenia grzybiczego i szuka sposobów na chemiczną ochronę dotkniętych roślin. Jednak sucha plamistość owoców papryki ma podłoże fizjologiczne i jest zwykle spowodowana nieharmonijnym odżywianiem, brakiem wilgoci w okresie intensywnego wzrostu owoców, a w szczególności wrażliwością odmianową (odmiany żółte o cieńszej skórce są bardziej wrażliwe). Choroba występuje głównie na glebach silnie nawożonych azotem i potasem. Te składniki odżywcze hamują pobieranie wapnia, który, choć nie może być nieobecny w glebie, staje się niedostępny dla roślin.

W praktyce najczęściej spotykamy się z fuzaryjnym lub sklerotyzacyjnym więdnięciem papryki. Więdnięcie Fusarium (Fusarium oxysporum) charakteryzuje się brązowieniem wiązek naczyniowych, widocznym na podłużnie rozciętej łodydze. Grzyb wnika do roślin przez korzenie, które są zwykle uszkadzane przez wysoki poziom składników odżywczych, zwłaszcza w glebach silnie nawożonych obornikiem pochodzącym od drobiu i innych małych zwierząt domowych. Czynnik sprawczy więdnięcia fusarium utrzymuje się w glebie i może się niebezpiecznie rozmnażać, zwłaszcza jeśli papryka jest uprawiana w tym samym miejscu przez kilka lat. Zgnilizna twardzikowa (Sclerotinia sclerotiorum) charakteryzuje się dużymi bladobrązowymi plamami otaczającymi łodygi roślin. Później w łodygach tworzą się sklerocja, które po zniszczeniu chwastów przedostają się do gleby i przez kilka lat stanowią źródło infekcji dla uprawianych na tym obszarze roślin. Oprócz papryki, Sclerotinia sclerotiorum infekuje również ogórki, pomidory, marchew, pietruszkę, sałatę i inne uprawy. Podczas gdy więdnięcie papryki wywołane przez Sclerotinia sclerotiorum jest bardziej powszechne w wilgotnych, słabo wentylowanych, szybko rosnących szklarniach, więdnięcie fusarium występuje głównie w gorące letnie dni, kiedy zatkane wiązki naczyniowe nie są w stanie transportować wystarczającej ilości wody do nadziemnych części roślin.

Roztocz chmielowiec (Tetranychus telarius) żyje na liściach około 200 gatunków roślin. Uszkadza wiele roślin polowych, szklarniowych i domowych, ale także chwasty, z których może przenosić się na rośliny uprawne (np. chmiel, fasolę, ogórki). Nie jest to owad, lecz pająk z czterema parami odnóży, stąd jego popularna nazwa - czerwony pająk. Jest bardzo mały (mierzy zaledwie 0,2-0,4 mm), ledwo widoczny gołym okiem. Na jego obecność wskazuje cienka pajęczyna na silniej zaatakowanych częściach rośliny. Układ pokarmowy jest ślepo zakończony, bez otworu odbytowego. Wydziela włókna, wzdłuż których się porusza. Wbija się w liście i wysysa z nich soki roślinne. Na przykład na chmielu powoduje chorobę spadzi, w której liście stają się brązowo-czerwone, wysychają i opadają. Roztocze chmielowe jest rozdzielnopłciowe. Zapłodnione jaja rozwijają się w larwy, które przepoczwarzają się podczas linienia. Latem roztocze jest zabarwione na zielono przez wchłaniany chlorofil, jesienią jest czerwonawe.

Poczwarki to drobne smukłe owady o wielkości około 1-3 mm.Mają 2 pary wąskich, bezbarwnych skrzydeł, które są obrzeżone dookoła długimi brwiami.Skrzydła wyglądają jakby miały poszarpane brzegi, stąd nazwa tego owada.W zależności od gatunku dorosłe poczwarki są koloru czarnego lub żółto-brązowego, ale mogą mieć czerwone, czarne lub białe oznaczenia.W razie niepokojenia często odskakują.Larwy są podobne do dorosłych, ale nie mają skrzydeł i są jaśniejsze.Poczwarki są półprzezroczyste, mają nerkowaty kształt i wielkość około 0,3 mm.

Mączlik szklarniowy (Trialeurodes vaporariorum), znany bardziej pod potoczną nazwą mączlik, jest groźnym szkodnikiem szybko rosnących warzyw, ale także roślin szklarniowych i domowych. Szkodzi wysysając soki roślinne, a także wydala duże ilości lepkiej spadzi, która jest pożywką dla różnych gatunków mączlików. Jeśli zaatakowane rośliny zostaną dotknięte, dorosłe mączliki odlatują w dużych ilościach.

Mszyce są najgroźniejszymi szkodnikami papryki, przede wszystkim dlatego, że w krótkim czasie potrafią się kalamitnie rozmnożyć, powodując żółknięcie i opadanie liści. Ponadto przenoszą również różne choroby wirusowe, które ograniczają i dewaluują plony. Najczęściej występującymi mszycami na papryce są mszyca brzoskwiniowa (Myzus persicae) i mszyca kruszynowo-ziemniaczana (Aphis nasturtii). Ma to szczególne znaczenie przy wyborze produktów, ponieważ niektóre z nich są skuteczne tylko wobec jednego z wymienionych gatunków.

Opadanie wschodzących roślin jest częstą przyczyną niepowodzeń w uprawie wstępnej różnych rodzajów warzyw, ale także roślin ozdobnych. Chociaż w proces ten zaangażowanych jest kilka mikroorganizmów, jest to złożona choroba. Na jej występowanie duży wpływ mają warunki uprawy, jakie hodowcy są w stanie zapewnić wschodzącym roślinom, zwłaszcza w warunkach mieszkaniowych, które faktycznie sprzyjają lub wręcz przeciwnie, osłabiają żywotność i odporność wschodzących roślin. Podstawowym warunkiem udanej produkcji młodych sadzonek warzyw lub kwiatów jest zapewnienie najbardziej optymalnych warunków, z których najważniejszymi są światło, temperatura i woda oraz ich wzajemna równowaga. Musi to również opierać się na wymaganiach różnych rodzajów warzyw i kwiatów. W każdym przypadku należy starać się umieszczać zasiewy w najjaśniejszych miejscach w mieszkaniu i regulować temperaturę w pomieszczeniu, aby rośliny nie były wyciągane przy słabym oświetleniu. Należy również ostrożnie obchodzić się z wodą. Regularnie sprawdzaj wilgotność gleby i nie pozwól jej całkowicie wyschnąć, ale nie pozwól, aby stała się zbyt mokra. Należy również wspomnieć o potrzebie drenażu w pojemnikach do wysiewu, aby zapewnić wystarczającą przewiewność gleby. Do siewu należy zawsze używać świeżej gleby, niezbyt bogatej w składniki odżywcze, ponieważ młode rośliny nie potrzebują wielu składników odżywczych. Wręcz przeciwnie, zasolenie (nadmierne nawożenie) gleby może spowodować uszkodzenie korzeni, przez które mikroorganizmy glebowe mogą łatwo przenikać do młodych roślin. Oprócz wszechstronnej pielęgnacji, wysiane warzywa i kwiaty można traktować zapobiegawczo po wysiewie za pomocą Previcur 607 SL. Stosować 2-5 litrów roztworu na 1 m2.