Warzywa kapustne

Skoczek kapuściany (Delia brassicae) jest jednym z najważniejszych szkodników warzyw kapustnych. Jest to szarobrązowa mucha o wielkości około 6 mm, której białawe, beznogie larwy skubią korzenie różnych warzyw kapustnych. Zaatakowane rośliny hamują wzrost, później żółkną, więdną i obumierają, i można je łatwo wyciągnąć z gleby. Oprócz warzyw kapustnych, larwy grzebią również w bulwach rzodkiewki, które są niejadalne. Muchówka kapuściana ma 2 lub 3 pokolenia rocznie. Wiosenne pokolenie muchówek roi się w kwietniu i maju, letnie pod koniec czerwca i w lipcu, a jesienne we wrześniu i październiku. Samice składają jaja na szyjkach korzeni młodych kijanek w małych grupach. Wylęgłe larwy wpełzają do gleby i najpierw zjadają drobne korzenie, a następnie zagrzebują się w bulwach, które całkowicie zakopują.

Ślimaki rozwijają się w wilgotnych warunkach, dlatego częściej można je spotkać w latach o dużych opadach deszczu.Chowają się w wilgotnych i stale zacienionych miejscach, które służą im również jako miejsca zimowania.Z tych kryjówek wędrują następnie wiosną w poszukiwaniu pożywienia.Najchętniej zjadają liście warzyw kapusty i sałaty, korzenie marchwi, bulwy ziemniaków, owoce truskawek, często zagrzebują się w opadłych owocach.W ogrodach najczęściej spotykane są ślimaki: ślimak wielki (na zdjęciu na liściu) i ślimak polny.

Wielkość dorosłych osobników wynosi około 6-10 mm. Mają błyszczącą czarną głowę, tułów jest żółtawo-czerwony z czarnymi plamami na grzbiecie, zad jest żółty do czerwonawo-żółtego. Skrzydła są w kolorze dymu z czarnym marginesem. Pancerz ma około 18 mm długości, początkowo szarawy do szaro-zielonego, później prawie czarny, z dwoma podłużnymi żółtawymi paskami po bokach. Poczwarka ma około 7 - 11 mm długości i jest ukryta w kokonie w glebie. W pełni rozwinięte pisklęta lub poczwarki zimują w glebie. Dorosłe osobniki wylęgają się w maju. Samice składają jaja w osłonkach liściowych roślin kapustnych. Gąsienice uszkadzają liście ogniem, a następnie przepoczwarzają się w glebie. W ciągu roku występują 2-3 pokolenia.

Ćma kapuściana (Mamestra brassicae) to motyl z rodziny ćmowatych, licznie występujący na obszarach stepowych, gdzie występuje głównie na polach warzywnych i w ogrodach. Ma 2-3 pokolenia, jedno pokolenie rocznie na obszarach górskich. Motyle pierwszego pokolenia pojawiają się w maju-czerwcu, a ostatniego we wrześniu. Mają 20 mm długości, są popielatobrązowe. Samice składają 20-30 jaj na spodniej stronie liścia. Po 10-15 dniach wylęgają się gąsienice. Gąsienica ćmy kapuścianej jest gładka i ma trzy pary grubych nóg oraz pięć par nóg brzusznych. Gąsienice żerują w główkach i zanieczyszczają je swoimi wydzielinami. Tworzą nieregularne otwory i przejścia między liśćmi. Żyją na różnych roślinach i mogą uszkadzać kapustę, rzepę i inne uprawy, skubiąc liście i zanieczyszczając je odchodami. Gąsienica ma 40 mm długości, jest zielona, a następnie brązowa. Po pięciu linieniach, które trwają około dwóch miesięcy, gąsienica zagrzebuje się w powierzchniowych warstwach gleby i przepoczwarcza. Zarys dorosłego motyla można zobaczyć na mumiformicznej poczwarce.

Mączlik kapuściany (Pieris brassicae) występuje zarówno na polach zbóż, jak i warzyw. Jest to jeden z najliczniejszych gatunków motyli dziennych i jeden z najgroźniejszych szkodników roślin kapustnych, a w niektórych latach nawet je przerasta. Ma od dwóch do trzech pokoleń rocznie. Dorosłe motyle są białe z żółtawym odcieniem. Wierzchołek przednich skrzydeł jest obrzeżony szeroką czarną plamą w kształcie sierpa, tylne skrzydła mają ciemną plamę na zewnętrznej jednej trzeciej, a samice mają również dwie okrągłe czarne plamy na przednich skrzydłach. To nierówne ubarwienie płci nazywamy dichroizmem płciowym. Szkodnik zimuje w postaci zielonkawej poczwarki bez kokonu w różnych osłoniętych miejscach, np. na korze drzew, płotach itp. Wylęgłe motyle latają już w maju i po kopulacji składają jaja w grupach po 20-50 sztuk na spodniej stronie liści roślin żywicielskich. Pierwotnymi roślinami żywicielskimi gąsienic są rośliny z rodziny kapustowatych, np. gorczyca, chwasty, ale przede wszystkim kapusta. Po około miesiącu przepoczwarzają się na roślinach, ale także na ścianach i ogrodzeniach. Poczwarka jest przymocowana do podłoża za pomocą wypukłości na końcu odwłoka (cremaster) i pasa kilku jedwabistych nici. Stadium poczwarki pierwszego pokolenia trwa 10-15 dni. Motyle drugiego pokolenia składają jaja na roślinach kapustnych, na których następnie wylęgają się gąsienice żerujące na spodniej stronie liści i mogące powodować szkody nawet u błonkówek. To pokolenie jest znacznie bardziej szkodliwe niż pokolenie wiosenne, a w sprzyjających warunkach może rozwinąć się kolejne pokolenie.

Koniki liściowe to małe chrząszcze z silnie rozwiniętą trzecią parą kończyn przystosowaną do skakania.Są zwykle ciemno ubarwione, a niektóre gatunki mają strupy ozdobione żółtymi podłużnymi paskami.Wyrządzają szkody, drążąc okienka lub małe otwory w liściach młodych roślin.Gdy koniki liściowe występują liczniej, mogą wyrządzić zauważalne szkody w młodych roślinach.Ich szkodliwość zwiększa sucha i ciepła pogoda.Kilka gatunków koników liściowych uszkadza chrząszcze obornickie, z których najpospolitszym jest konik polny (Phyllotreta undulata), który ma strupy w żółte paski i mierzy 2-2,3 milimetra długości.

Mszyca kapuściana (Brevicoryne brassicae), która w przeciwieństwie do większości mszyc jest jednopienna, niszczy rośliny kapustne i zimuje na nich w postaci jaj. Szkodzi poprzez wysysanie soków roślinnych, a ponieważ tworzy ogromne kolonie na zaatakowanych roślinach, może je wyraźnie osłabić. Na młodych roślinach uszkadza sercowate liście, które stają się łykowate. Mszyca kapuściana rozwija się w ciepłych, suchych warunkach pogodowych i może mieć do 20 pokoleń w ciągu roku.

Opadanie wschodzących roślin jest częstą przyczyną niepowodzeń w uprawie wstępnej różnych rodzajów warzyw, ale także roślin ozdobnych. Chociaż w proces ten zaangażowanych jest kilka mikroorganizmów, jest to złożona choroba. Na jej występowanie duży wpływ mają warunki uprawy, jakie hodowcy są w stanie zapewnić wschodzącym roślinom, zwłaszcza w warunkach mieszkaniowych, które faktycznie sprzyjają lub wręcz przeciwnie, osłabiają żywotność i odporność wschodzących roślin. Podstawowym warunkiem udanej produkcji młodych sadzonek warzyw lub kwiatów jest zapewnienie najbardziej optymalnych warunków, z których najważniejszymi są światło, temperatura i woda oraz ich wzajemna równowaga. Musi to również opierać się na wymaganiach różnych rodzajów warzyw i kwiatów. W każdym przypadku należy starać się umieszczać zasiewy w najjaśniejszych miejscach w mieszkaniu i regulować temperaturę w pomieszczeniu, aby rośliny nie były wyciągane przy słabym oświetleniu. Należy również ostrożnie obchodzić się z wodą. Regularnie sprawdzaj wilgotność gleby i nie pozwól jej całkowicie wyschnąć, ale nie pozwól, aby stała się zbyt mokra. Należy również wspomnieć o potrzebie drenażu w pojemnikach do wysiewu, aby zapewnić wystarczającą przewiewność gleby. Do siewu należy zawsze używać świeżej gleby, niezbyt bogatej w składniki odżywcze, ponieważ młode rośliny nie potrzebują wielu składników odżywczych. Wręcz przeciwnie, zasolenie (nadmierne nawożenie) gleby może spowodować uszkodzenie korzeni, przez które mikroorganizmy glebowe mogą łatwo przenikać do młodych roślin. Oprócz wszechstronnej pielęgnacji, wysiane warzywa i kwiaty można traktować zapobiegawczo po wysiewie za pomocą Previcur 607 SL. Stosować 2-5 litrów roztworu na 1 m2.