Pomidory

Zgnilizna wierzchołkowa owoców pomidora objawia się jako regularne, dość duże, bladobrązowe plamy na wierzchołku owocu. Plamy te są później zarastane przez różne grzyby (najczęściej Alternaria tenuis, która kolonizuje obumierającą tkankę roślinną), więc wielu hodowców uważa zgniliznę wierzchołkową za chorobę grzybiczą i szuka sposobów chemicznej ochrony dotkniętych nią roślin. Zgnilizna wierzchołkowa owoców pomidora ma jednak podłoże fizjologiczne i jest zwykle spowodowana nieharmonijnym odżywianiem i brakiem wilgoci w okresie intensywnego wzrostu owoców. Choroba występuje głównie na glebach silnie nawożonych azotem i potasem. Te składniki odżywcze hamują pobieranie wapnia, który, choć może występować w glebie w dużych ilościach, nie jest dostępny dla roślin. W praktyce zgnilizna wierzchołkowa pomidora jest również często mylona z zarazą Alternaria, wywoływaną przez grzyba Alternaria solani, który zwykle przenika do owoców przez łodygi.

Uszkodzenia upraw ogrodowych spowodowane silnym promieniowaniem słonecznym są najczęściej spowodowane nagłą zmianą pogody, gdy po kilku dniach pochmurnej lub deszczowej pogody, pogoda nagle się ociepla, a intensywność promieni słonecznych znacznie wzrasta. Wśród warzyw oparzenia słoneczne najczęściej występują na papryce i pomidorach, zwłaszcza po posadzeniu sadzonek na miejscu stałym. Sadzonki te były wcześniej uprawiane w szklarniach lub za oknami mieszkań, gdzie nie były narażone na bezpośrednie działanie promieni słonecznych. Ponadto, jeśli rosły w gęstej kępie, ich łodygi mogą zostać uszkodzone, oprócz liści, które stają się białe, korkowate i łatwo łamią się od słońca. Owoce pomidorów są również uszkadzane przez udar słoneczny. W szczególności zagrożone są te owoce, które stały się nagie po usunięciu pędów liściowych.

Fritillary to drobne smukłe owady o wielkości około 1-3 mm.Mają 2 pary wąskich, bezbarwnych skrzydeł, które są obrzeżone dookoła długimi brwiami.Skrzydła wyglądają jakby miały poszarpane brzegi, stąd nazwa tego owada.W zależności od gatunku, dorosłe fritillary są koloru czarnego lub żółtobrązowego, ale mogą mieć czerwone, czarne lub białe oznaczenia.Po zaniepokojeniu często odskakują.Larwy są podobne do dorosłych, ale nie mają skrzydeł i są jaśniejsze.Jaja fritillarów są półprzezroczyste, mają nerkowaty kształt i wielkość około 0,3 mm.

Gąsienica ziemniaczana (Leptinotarsa decemlineata) w cieplejszych rejonach Słowacji ma dwa pokolenia rocznie, a w chłodniejszych jedno. Zimuje w stadium chrząszcza w glebie, którą opuszcza zazwyczaj od połowy maja. Po krótkim okresie żerowania chrząszcze łączą się w pary, a następnie samice zaczynają składać jaja na spodniej stronie liści ziemniaków, ale także na chwastach w uprawach ziemniaków. Wylęgłe larwy najpierw wydłubują okienka w liściach, a później zjadają całe liście, pozostawiając jedynie grubsze żyłki. Oprócz ziemniaków gąsienica ziemniaczana uszkadza także pomidory i bakłażany.

Mączlik szklarniowy (Trialeurodes vaporariorum), znany bardziej pod potoczną nazwą mączlik, jest groźnym szkodnikiem szybko rosnących warzyw, ale także roślin szklarniowych i domowych. Szkodzi wysysając soki roślinne, a także wydala duże ilości lepkiej spadzi, która jest pożywką dla różnych gatunków mączlików. Jeśli zaatakowane rośliny zostaną dotknięte, dorosłe mączliki odlatują w dużych ilościach.

Mszyce są najgroźniejszymi szkodnikami pomidorów, głównie dlatego, że w krótkim czasie potrafią się kalamitańsko rozmnożyć, powodując żółknięcie i opadanie liści. Ponadto przenoszą również różne choroby wirusowe, które zmniejszają i dewaluują plony. Najczęściej występującymi mszycami na pomidorach są mszyca brzoskwiniowa (Myzus persicae) i mszyca kruszynowo-ziemniaczana (Aphis nasturtii). Ma to szczególne znaczenie przy wyborze produktów, gdyż niektóre z nich są skuteczne tylko wobec jednego z wymienionych gatunków.

Opadanie wschodzących roślin jest częstą przyczyną niepowodzeń w uprawie wstępnej różnych rodzajów warzyw, ale także roślin ozdobnych. Chociaż w proces ten zaangażowanych jest kilka mikroorganizmów, jest to złożona choroba. Na jej występowanie duży wpływ mają warunki uprawy, jakie hodowcy są w stanie zapewnić wschodzącym roślinom, zwłaszcza w warunkach mieszkaniowych, które faktycznie sprzyjają lub wręcz przeciwnie, osłabiają żywotność i odporność wschodzących roślin. Podstawowym warunkiem udanej produkcji młodych sadzonek warzyw lub kwiatów jest zapewnienie najbardziej optymalnych warunków, z których najważniejszymi są światło, temperatura i woda oraz ich wzajemna równowaga. Musi to również opierać się na wymaganiach różnych rodzajów warzyw i kwiatów. W każdym przypadku należy starać się umieszczać zasiewy w najjaśniejszych miejscach w mieszkaniu i regulować temperaturę w pomieszczeniu, aby rośliny nie były wyciągane przy słabym oświetleniu. Należy również ostrożnie obchodzić się z wodą. Regularnie sprawdzaj wilgotność gleby i nie pozwól jej całkowicie wyschnąć, ale nie pozwól, aby stała się zbyt mokra. Należy również wspomnieć o potrzebie drenażu w pojemnikach do wysiewu, aby zapewnić wystarczającą przewiewność gleby. Do siewu należy zawsze używać świeżej gleby, niezbyt bogatej w składniki odżywcze, ponieważ młode rośliny nie potrzebują wielu składników odżywczych. Wręcz przeciwnie, zasolenie (nadmierne nawożenie) gleby może spowodować uszkodzenie korzeni, przez które mikroorganizmy glebowe mogą łatwo przenikać do młodych roślin. Oprócz wszechstronnej pielęgnacji, wysiane warzywa i kwiaty można traktować zapobiegawczo po wysiewie za pomocą Previcur 607 SL. Stosować 2-5 litrów roztworu na 1 m2.

Grzyb zmniejszający powierzchnię asymilacyjną liści.Choroba rozprzestrzenia się stopniowo, atakując najpierw dolne liście i stopniowo rozprzestrzeniając się w górę.Początkowo na górnej stronie liści pojawiają się żółte plamy, po przeciwnej stronie których tworzy się brązowy, aksamitny nalot.Ten nalot to skupisko organów owocowych grzyba, przez które się rozmnaża.W miarę postępu choroby plamy ciemnieją, aż do rdzawobrązowych do szarych.W końcowym stadium liście więdną.

Zaraza ziemniaka (Phytophthora infestans) na pomidorach jest najważniejszą gospodarczo chorobą pomidorów. Chorobę wywołuje grzyb Phytophthora infestans, który atakuje nie tylko nadziemne części roślin, ale także bulwy. Pod silną presją infekcyjną (częste i obfite opady deszczu) może w krótkim czasie całkowicie zniszczyć pnącze pomidora, a także silnie zainfekować owoce, które nie mogą być przechowywane, gdyż często wtórnie ulegają mokrej zgniliźnie. Występowanie Phytophthora infestans jest uzależnione od ilości opadów w sezonie wegetacyjnym.

Zaraza pomidora - Xanthomonas campestrist pv. vesicatoria - najczęściej poraża pomidora i paprykę. Odmiany polowe są bardziej podatne u pomidora, odmiany papryki u papryki. Objawy choroby występują na liściach, łodygach, ogonkach liściowych, ale przede wszystkim na owocach. Bakterie atakują młode tkanki roślinne. Na liściach pojawiają się małe, kropkowate, wodniste plamy, które są półprzezroczyste i otoczone żółtą obwódką.

Septoria lycopersici (Septoria leaf spot) poraża wyłącznie liście i ogonki liściowe pomidora i charakteryzuje się powstawaniem plam o wielkości 2-5 mm. Występuje głównie na odmianach krzaków uprawianych na zewnątrz i bardzo szybko rozprzestrzenia się przy wilgotnej pogodzie. Przedwczesne zniszczenie powierzchni liści powoduje znaczne obniżenie plonu pomidora.

Phytophthora pomidora (znana również jako zaraza ziemniaka na pomidorach) stała się w ostatnich latach czynnikiem ograniczającym uprawę pomidorów. Choroba ta jest wywoływana przez grzyba Phytophthora infestans, który jest znanym czynnikiem sprawczym zarazy ziemniaka (phytophthora ziemniaka). Bardzo nieprzyjemną cechą phytophthory jest fakt, że może ona zniszczyć plony ziemniaków lub pomidorów niemal z dnia na dzień. Do jej rozprzestrzeniania się potrzebne są przede wszystkim obfite opady deszczu, ale w ogrodach możemy ją również stymulować poprzez częste nawadnianie i uprawę pomidorów w gęstych kępach lub w zacienionych miejscach.