Chmiel

Roztocz chmielowiec (Tetranychus telarius) żyje na liściach około 200 gatunków roślin. Uszkadza wiele roślin polowych, szklarniowych i domowych, ale także chwasty, z których może przenosić się na rośliny uprawne (np. chmiel, fasolę, ogórki). Nie jest to owad, lecz pająk z czterema parami odnóży, stąd jego popularna nazwa - czerwony pająk. Jest bardzo mały (mierzy zaledwie 0,2-0,4 mm), ledwo widoczny gołym okiem. Na jego obecność wskazuje cienka pajęczyna na silniej zaatakowanych częściach rośliny. Układ pokarmowy jest ślepo zakończony, bez otworu odbytowego. Wydziela włókna, wzdłuż których się porusza. Wbija się w liście i wysysa z nich soki roślinne. Na przykład na chmielu powoduje chorobę spadzi, w której liście stają się brązowo-czerwone, wysychają i opadają. Roztocze chmielowe jest rozdzielnopłciowe. Zapłodnione jaja rozwijają się w larwy, które przepoczwarzają się podczas linienia. Latem roztocze jest zabarwione na zielono przez wchłaniany chlorofil, jesienią jest czerwonawe.

Grzyb ten pojawia się późnym latem lub wczesną jesienią, gdy pod wpływem wahań temperatury na liściach tworzy się skondensowana woda. Objawia się białym, pudrowym nalotem na liściach i łodygach porażonych roślin. U róż biały nalot tworzy się na spodniej stronie liści, a z wiekiem na górnej stronie liści pojawiają się ciemne, widoczne plamy. Choroba szybko się rozprzestrzenia, zwłaszcza na roślinach niewłaściwie nawożonych, w warunkach dużej wilgotności powietrza, braku światła i w przeludnionych nasadzeniach.