Ogórki

Ślimaki rozwijają się w wilgotnych warunkach, dlatego częściej spotykamy je w latach o dużych opadach deszczu.Chowają się w wilgotnych i stale zacienionych miejscach, które służą im również jako miejsca zimowania.Z tych kryjówek wędrują następnie wiosną w poszukiwaniu pożywienia.Najchętniej zjadają liście warzyw kapusty i sałaty, korzenie marchwi, bulwy ziemniaków, owoce truskawek, często zagrzebują się w opadłych owocach.W ogrodach najczęściej spotykane są ślimaki: ślimak wielki (na zdjęciu na liściu) i ślimak polny.

Fritillary to drobne smukłe owady o wielkości około 1-3 mm.Mają 2 pary wąskich, bezbarwnych skrzydeł, które są obrzeżone dookoła długimi brwiami.Skrzydła wyglądają jakby miały poszarpane brzegi, stąd nazwa tego owada.W zależności od gatunku, dorosłe fritillary są koloru czarnego lub żółtobrązowego, ale mogą mieć czerwone, czarne lub białe oznaczenia.Po zaniepokojeniu często odskakują.Larwy są podobne do dorosłych, ale nie mają skrzydeł i są jaśniejsze.Jaja fritillarów są półprzezroczyste, mają nerkowaty kształt i wielkość około 0,3 mm.

Mączlik szklarniowy (Trialeurodes vaporariorum), znany bardziej pod potoczną nazwą mączlik, jest groźnym szkodnikiem szybko rosnących warzyw, ale także roślin szklarniowych i domowych. Szkodzi poprzez wysysanie soków roślinnych, a także wydala duże ilości lepkiej spadzi, która jest pożywką dla różnych gatunków mączlików. Jeśli dotknie się zaatakowanych roślin, dorosłe mączliki odlatują w dużych ilościach.

Mszyce są najgroźniejszymi szkodnikami ogórków, przede wszystkim dlatego, że w krótkim czasie potrafią się kalamitnie rozmnożyć, powodując żółknięcie i opadanie liści. Ponadto przenoszą także różne choroby wirusowe, które zmniejszają i dewaluują plony. Najczęściej występującymi mszycami na ogórkach są mszyca brzoskwiniowa (Myzus persicae) i mszyca kruszynowo-ziemniaczana (Aphis nasturtii). Ma to szczególne znaczenie przy wyborze produktów, ponieważ niektóre z nich są skuteczne tylko wobec jednego z wymienionych gatunków.

Najczęściej atakuje warzywa owocowe, ale także inne rośliny ozdobne. Objawia się białawym nalotem na liściach, łodygach i kwiatostanach. Porażone rośliny opóźniają wzrost i dają znacznie niższe plony. Przy ciepłej i suchej pogodzie wyrządza szczególnie widoczne szkody. Oprócz ogórków, melonów i dyni grzyb atakuje także begonie, dalie, cyklameny i chryzantemy.

Zaraza ogórków (Peronoplasmopara cubensis) jest najbardziej przerażającą chorobą grzybiczą ogórków. Od jej pierwszego pojawienia się w 1984 r. regularnie niszczy uprawy ogórków i melonów cukrowych, a im wcześniej się pojawi, tym większe szkody wyrządza. Jej występowaniu sprzyja deszczowa pogoda, ale także częste zwilżanie roślin podczas nawadniania. Czynnikiem sprzyjającym rozprzestrzenianiu się choroby jest również uprawa ogórków w cieniu wysokich drzew lub budynków. Na zainfekowanych liściach tworzą się drobne, żółte, żyłkowane plamki. Na spodniej stronie liści, w miejscach plam pojawia się szaro-brązowy nalot konidiów z ciemnymi zarodnikami. Porażone liście później brązowieją, a cała wiecha więdnie.