Bean

Mszyce są najbardziej znanymi i rozpowszechnionymi szkodnikami. Ich szkodliwość polega przede wszystkim na tym, że wysysają soki roślinne w takich ilościach, że nie są w stanie ich wykorzystać. Dlatego lepkie krople soków, które przeszły przez ich przewód pokarmowy (zwane spadzią), zanieczyszczają dolne liście, na których później powstają zaskórniki. Szkodliwość mszyc zwiększa fakt, że mogą one rozmnażać się niezwykle szybko w krótkim czasie. Oprócz wysysania soków roślinnych, powodują one również szkody poprzez przenoszenie różnych chorób wirusowych (np. mszyca śliwowa). Wszystkie gatunki mszyc zimują w postaci jaj na poszczególnych gatunkach roślin. Niektóre gatunki latają (migrują) na letnie rośliny żywicielskie wczesnym latem, z których wracają jesienią, aby złożyć zimujące jaja.

Fritillary to drobne smukłe owady o wielkości około 1-3 mm.Mają 2 pary wąskich, bezbarwnych skrzydeł, które są obrzeżone dookoła długimi brwiami.Skrzydła wyglądają jakby miały poszarpane brzegi, stąd nazwa tego owada.W zależności od gatunku, dorosłe fritillary są koloru czarnego lub żółtobrązowego, ale mogą mieć czerwone, czarne lub białe oznaczenia.Po zaniepokojeniu często odskakują.Larwy są podobne do dorosłych, ale nie mają skrzydeł i są jaśniejsze.Jaja fritillarów są półprzezroczyste, mają nerkowaty kształt i wielkość około 0,3 mm.

Chrząszcze corocznie uszkadzają wschodzące rośliny przez pożary.Szczególnie duże szkody powstają, gdy sucha, zimna pogoda utrudnia wzrost roślin.Natomiast przy dużej wilgotności wiosną rośliny szybko zastępują uszkodzenia liści.Utrata bulw korzeniowych powoduje obniżenie plonów.Uszkodzone przez larwy korzenie są zwykle atakowane przez choroby grzybowe.Szkodliwe są również inne gatunki chrząszczy z rodzaju Sitona.

Mszyca makowa należy do dicyklicznych, fakultatywnie migrujących mszyc. Ma pełny cykl rozwojowy, podczas którego zmienia dwa rodzaje roślin żywicielskich. Zimuje w stadium jaja na żywicielu pierwotnym, którym jest eurazjatycka pałka wodna i kalina pospolita. Wiosną, od końca marca do początku kwietnia, wylęgają się nimfy, z których wyłaniają się samice założycielki. Te rozwijają dwa pokolenia uskrzydlonych samic na żywicielu pierwotnym. W połowie kwietnia zaczynają migrować do żywiciela wtórnego, głównie buraka cukrowego, ale także fasoli, maku i niektórych chwastów. Masowy lot ma miejsce w połowie maja. Latające samice gromadzą się na spodniej stronie liści na skraju upraw. Samice rodzą żywe larwy, tworząc w ten sposób kolonie, które stanowią ogniska choroby. Z nich mszyce rozprzestrzeniają się dalej w drzewostanie.