Zawieszenie

W ogrodnictwie termin „zawiesina” stosowany jest głównie w odniesieniu do stosowania środków ochronnych lub nawozowych, gdy substancja czynna w postaci nieprzezroczystej cieczy jest zawieszona w wodzie lub innym nośniku. Oznacza to, że cząstki stałe substancji czynnej nie rozpuszczają się całkowicie, ale pozostają w postaci drobnych cząstek rozproszonych w cieczy. Taka forma umożliwia równomierne rozprowadzenie substancji podczas opryskiwania lub podlewania.

Zawiesina i pojęcia
pokrewne Emulsja i zawiesina – emulsja to mieszanina dwóch cieczy, które normalnie się nie mieszają (np. olej w wodzie). W ogrodnictwie często stosuje się emulsje zawiesinowe, w których cząstki stałe substancji czynnej są zawieszone w emulsji wodnej, co poprawia przyczepność do liści i skuteczność preparatu – na przykład preparat Exirel do ochrony drzew owocowych przed szkodnikami.
Suspensja doustna – termin ten jest zwykle używany w medycynie i oznacza płyn przeznaczony do stosowania doustnego, w którym substancje czynne są zawieszone w cieczy. W ogrodnictwie nie stosuje się postaci doustnej, ale zasada dyspersji substancji czynnej jest taka sama jak w przypadku oprysków.
Zawiesina, emulsja, piana, aerozol – formy te różnią się sposobem stosowania i stanem fizycznym: zawiesina jest płynną mieszaniną substancji stałej w cieczy, piana jest spienioną zawiesiną przeznaczoną np. do głębokiej ochrony liści, aerozol to drobne kropelki lub cząsteczki rozpylane w powietrzu.
Dyspersja – ogólne pojęcie rozproszenia cząstek jednej substancji w innej (ciało stałe w wodzie = zawiesina, ciecz w cieczy = emulsja, gaz w cieczy = piana lub aerozol).
Zawieszony – oznacza po prostu, że cząstki są rozproszone, ale nie rozpuszczone.