Kamienistość gruszek

Charakterystyka choroby

Kamienkowatość gruszek to fizjologiczna wada miąższu gruszek, w której w owocach tworzą się twarde, wypełnione ziarnistą tkanką ogniska. Powstają one w wyniku nadmiernego odkładania się ligniny i substancji mineralnych w ścianach komórkowych. Jest to typowe zwłaszcza dla niektórych odmian, ale na jego występowanie znaczący wpływ mają warunki uprawy. Owoce z kamienistością są zazwyczaj bardziej suche, mniej słodkie i nieprzyjemnie twarde podczas jedzenia. Zaburzenie to występuje najintensywniej po suchym, ciepłym roku, kiedy drzewo ma ograniczony dostęp do wody podczas wzrostu owoców. Do objawów przyczynia się również niedobór mikroelementów, zwłaszcza boru, który odgrywa ważną rolę w tworzeniu miękkiej miąższowej tkanki. W niektórych przypadkach kamienistość występuje silniej w cieniu, w gęstych koronach lub na drzewach z nierównomiernym dopływem składników odżywczych.

Możliwości ochrony

Kamienkowatość nie jest chorobą zakaźną, dlatego nie leczy się jej środkami chemicznymi. Ma jednak wyraźne przyczyny, na które można wpływać. Podstawą jest regularne i równomierne podlewanie przez cały sezon, zwłaszcza w okresie zawiązywania owoców. Znaczne wahania wilgotności sprzyjają nierównomiernemu odkładaniu się składników odżywczych w miąższu. Gruszki dobrze reagują na uzupełnienie mikroelementów, zwłaszcza boru w postaci nawozu dolistnego Boroil. Glebie pomaga nawożenie siarczanem amonowym, który dostarcza akceptowalną formę azotu, a jednocześnie poprawia proporcje składników odżywczych w profilu glebowym. Istotne znaczenie ma również przycinanie, które zapewnia przewiewną koronę i równomierne oświetlenie owoców, co łagodzi powstawanie twardych skupisk. Owoce, które są już uszkodzone, nie poprawią się podczas przechowywania, dlatego należy je jak najszybciej przetworzyć.

Wideo: Kamienkowatości gruszek można zapobiec. Dowiedz się z filmu, jak to zrobić.