Odmiana zimowa

Odmiana ozima to genetycznie dostosowana forma rośliny uprawnej, przeznaczona do siewu jesienią. Jej właściwości biologiczne pozwalają roślinie po wysiewie jesienią wykiełkować, wytworzyć podstawowe liście, przejść zimowy spoczynek wegetacyjny i wiosną kontynuować rozwój aż do osiągnięcia dojrzałości.

Odmiany te wymagają ekspozycji na niskie temperatury w okresie zimowym (wiosnizacja), co jest niezbędne do indukcji kwitnienia i tworzenia owoców lub ziaren. Bez tego chłodu rozwój nie przebiegałby prawidłowo.

Odmiany ozime są wykorzystywane na przykład w przypadku pszenicy, jęczmienia, żyta, rzepaku, pszenżyta, ale także czosnku, cebuli i niektórych roślin strączkowych. Różnią się one od odmian jarych pod względem morfologicznym i fizjologicznym – zwłaszcza odpornością na niskie temperatury i dłuższym okresem wegetacyjnym.